作词 : อภิรัฐ บุญยะรัตน์

作曲 : อภิรัฐ บุญยะรัตน์

สายตาไกล จากตึกสูงมากมาย

ที่มีแต่ความเหน็บหนาว

สุดสายตาไกล จากผู้คนมากมาย

กลับกลายเป็นแสงดวงดาว

หมื่นวัน อาจนำพาร้อยเรียงได้

หนึ่งใจ วิ่งไปหาผู้ใดเล่า

วันเวลากัดกินร่างกาย

บางครั้งเกือบจะลืมหายใจ

ตีนย่ำเดินบนพื้นดินไป เพื่อใครหนอ

ลืมไปว่าชีวิตเป็นของใคร

ลืมรักษาหัวจิตหัวใจ

จะออกเดินทางให้ไกลแสนไกล ให้สุด

สายตาไกล จากตึกสูงมากมาย

ที่มีแต่ความเหน็บหนาว

สุดสายตาไกล จากผู้คนมากมาย

กลับกลายเป็นแสงดวงดาว

เปลื้องผ้าอาภรณ์ นอนอยู่กับท้องทะเล

ที่มีหาดทารายสีขาว

เปลื้องช่วงอารมณ์ จมอยู่กับความเสรี

ที่มีเพียงแค่บางคราว…ก่อนที่ฉันจะหายไป